| |
Herman I, 122?-1252
Graaf van Lohn
Familiezaken
 Herman
I wordt waarschijnlijk in 1215 geboren als zoon van Gerhard
III van Lohn. Tussen 1221 en 1225 volgt hij zijn vader op als graaf
van Lohn. Herman I trouwt tweemaal, de eerste
keer met Sophia en de tweede keer met Euphemia
van Coeverden, de weduwe van Hendrik
II van Borculo en de moeder van Hendrik
III van Borculo. Uit beide huwelijken komen kinderen. Uit het eerste
huwelijk wordt Hendrik van Lohn geboren en uit
het tweede Herman (II) en Sophia.
Er is mogelijk een derde zoon, maar daarvan is niet bekend wie van beide
vrouwen de moeder is: Gerhard.
Dochter Sophia zal trouwen met Bernard van Ahaus
en van hem twee zonen krijgen; Johan en Otto.
De erfenis wordt verdeeld
 Herman
I wordt als een van de grootste weldoeners van het klooster Betlehem
genoemd. In 1234 ruilt hij de curtis
Varsseveld tegen andere goederen van dit klooster.
In 1238 besluiten de graven Ludolf van Steinfurt
en Herman I hun gemeenschappelijke van het graafschap
Lohn onder elkaar te verdelen. Hoe Ludolf van Steinfurt precies aan deze
erfenis komt, is vooralsnog onbekend, maar diens vader Rudolf
zal waarschijnlijk rechten hebben gehad. Graaf Herman I krijgt in ieder
geval de noordelijk gelegen goederen en graaf Ludolf van Steinfurt het
zuidelijke deel. De burcht te Bredevoort
blijft gedeeld bezit. Het halve bezit van de burcht is gunstig voor de
graaf van Lohn, want het ligt centraal in het gebied waarover hij regeert.
De graaf van Steinfurt zal ook niet graag afstand gedaan hebben van deze
imposante versterking.
Goede banden met Gelre?
Herman I is geregeld op zijn (halve) burcht te vinden. Hij onderhoudt
betrekkingen met de graaf van Gelre.
In 1233 is hij bijvoorbeeld getuige bij het verlenen van het stadsrecht
aan Arnhem.
In 1246 draagt graaf Herman I "op aanraden van verstandige mannen en van
zijn verwanten" zijn huis te
Bredevoort op aan de graaf van Gelre, waarna hij zijn bezit in leen
terugontvangt. Als de graaf van Lohn zonder mannelijke kinderen zou sterven
zou het huis definitief naar de graaf van Gelre gaan. Onduidelijk is of
de band met Gelre goed is, of dat Gelre staat te dringen aan de grens.
 De
bisschop van Munster is deze constructie een doorn in het oog. Bredevoort
ligt precies tussen Gelre en bisdom Munster en in het hart van de Munsterse
goederen in De Graafschap. De burcht
te Bredevoort is ideaal voor aanval
en verdediging. Een goede slag derhalve voor de graven van Gelre,
die hiermee hun machtspositie onderbouwen. Graaf Ludolf van Steinfurt
is eveneens niet blij met deze constructie, want als het tot oorlog komt
tussen Munster en Gelre gaat zijn (halve) bezit er ook aan. In
1247 worden de afspraken tussen de graven Herman I van Lohn en Ludolf
van Steinfurt nogmaals bevestigd.
Een vreemde schenking
Op 2 augustus 1246 draagt Herman I ook de parochies Hegberghe (Eibergen),
Nidhem (Neede), Grunlo en Geysteren over aan Otto
II van Gelre. Dit is een vreemde actie, want Groenlo behoort
waarschijnlijk tot de heerlijkheid Borculo. Herman
I mag dan getrouwd zijn met de moeder van de minderjarige Hendrik III
van Borculo, maar dat wil niet zeggen dat hij de heerlijkheid weg kan
geven! Deze schenking is logischerwijs nooit door Hendrik III van Borculo gestand gedaan.
In 1252 komt Herman I plotseling te overlijden. Herman I's broer Otto
zal voorlopig als graaf van Lohn optreden, want Herman I's zoon Herman
II is nog minderjarig.
Waarom Hendrik van Lohn, de zoon uit het eerste huwelijk, zijn vader niet
opvolgt, is onbekend. Mogelijk is hij tussen 1248, wanneer hij nog in
een oorkonde genoemd wordt, en 1252 overleden. Van de derde zoon, Gerhard,
is bekend dat hij kanunnik
en aartsdiaken is in het kapittel
van Munster. Als zodanig komt hij in de oorkonden voor in 1283 wanneer
hij een conflict betreffende inkomsten voor de pastoor van Varsseveld
oplost. Mogelijk is hij ook nog te jong om graaf te worden en treedt hij
pas in als Herman II graaf is.
|
|
